De uitdaging

Zoals u wellicht in de krant van gisteren hebt kunnen lezen, heb ik me laten verleiden tot een uitdaging. Ik stel me de komende tijd bloot aan een hypermodern fitnessprogramma. Over drie maanden hoop ik er uit te zien als een ongelooflijk fitte veertiger, zodat ik met een gerust hart 50 kan worden. Maar of dat gaat lukken? Dat is natuurlijk de Abra-hamvraag.

De fitness-uitdaging die ik ben aangegaan stelt niets voor in vergelijking met de uitdagingen die ik in Barneveld als weggebruiker moet doorstaan. Het is bijkans een onmogelijkheid geworden om bedrijventerrein De Valk (waar de Koninklijke BDU gevestigd is) veilig én binnen afzienbare tijd te bereiken (of te verlaten). Eén van de oorzaken is het werk aan de Van Zuijlen van Nieveltlaan, waar de weg wordt ingericht voor een snelfietsroute. Even verderop -aan de Stationsweg- verschenen deze week opeens ook verkeerslichten, terwijl de Stationsweg en de Burgemeester Kuntzelaan al langer onbereikbaar dan wel onbegaanbaar zijn. Een ritje door Barneveld is tegenwoordig een oefening in geduld. En in omrijden.

En nu we het toch over de Kuntzelaan hebben. Ik ben buitengewoon benieuwd naar het beloofde zitelement op het nieuwe plein bij de Albert Heijn. Een toiletruimte zou wellicht een goede optie zijn, al is er in dat geval tevens sprake van een shit-element. Ik proef wel een groeiende behoefte aan openbare toiletten, ook in Barneveld. Er heeft zich inmiddels een actiecomité gevormd met de naam ´Ook wildplassers de pot op´. Minister Plasterk neemt naar verluidt de officiële openingshandeling

voor zijn rekening.

Ook op andere terreinen goed nieuws van het actiefront. ´Kippenvel´ heet het comité dat zich gaat inzetten voor de door de fipronilcrisis getroffen pluimveehouders. Binnen de kortste keren had Jaap van der Veer een groep vol enthousiaste lieden bij elkaar gescharreld. Telkens weer ben ik onder de indruk van het feit dat duizenden mensen in deze regio zich op talloze terreinen onbaatzuchtig inzetten voor hun medemens. Dat lijkt misschien heel gewoon, maar dat is het niet.

De term Kippenvel doet mij automatisch terugdenken aan 2009, toen ik samen met Cor Wiesnekker en Loek Goede een heuse oudejaarsconference mocht verzorgen in het Schaffelaartheater. Ik ben er trots op dat deze naam nu wordt geadopteerd door het actiecomité. Het kan ook bijna geen toeval zijn. De vorming van de stichting valt samen met mijn plannen om aan het eind van dit jaar opnieuw het podium te betreden met een theatrale terugblik op 2017. De eerste ideeën zijn er, maar het zal nog een hele uitdaging worden om een programma uit de grond te stampen waar u en ik allebei tevreden over kunnen zijn.

Een uitdaging wacht ons ook in de vorm van een taalambassadeur, die zich deze week per mail bij ons meldde. ,,Ik wou stuk in de krant schrijven´´, meldde deze jongeman. ,,Het gaat betreft over eerst taalambassadeur. Ik woord officieel taalambassadeur.´´ Ik weet niet van welke taal deze enthousiaste mailer ambassadeur is, maar vast niet van de Nederlandse variant.