• Gemeente Barneveld

Koffie bij de Klanten

BARNEVELD ,,Het gaat voor 80 procent om relatie en 20 procent om inhoud", zo sprak de voorzitter van de Barneveldse Industriële Kring Gijs Eikelenboom onlangs op een afscheidsbijeenkomst voor onze gemeentesecretaris Dick Bakhuizen. Dick was 31 jaar verbonden aan onze gemeente en leidde onze gemeentelijke organisatie ruim 25 jaar. Wat heeft hij in die jaren Barneveld zien veranderen, bestuurders zien komen en gaan en gezorgd dat de gemeentelijke organisatie een stabiele factor bleef op soms woelige baren. We zijn hem dankbaar voor al zijn inzet voor onze gemeenschap.

Het thema van die afscheidsbijeenkomst was door Dick Bakhuizen zelf gekozen: "Bedrijfsleven en Overheid: verstandshuwelijk of echte liefde?" Bedrijfsleven en overheid, ze zijn onmiskenbaar op elkaar aangewezen. Maar begrijpen ze elkaar voldoende? Ik vermoed dat de meeste ondernemers en ook heel veel ambtenaren of bestuurders zullen zeggen dat overheid en bedrijfsleven twee totaal verschillende werelden zijn. En toch kunnen ze niet zonder elkaar. Grote kans dus dat er bij tijd en wijle spanningen optreden. Maar hoe voorkom je dat, of hoe ga je daar dan mee om? Hoe kom je samen verder?

Op die vraag had de voorzitter van onze BIK een helder antwoord: ,,Het gaat voor 80 procent om relatie en 20 procent om inhoud." En daar sloeg hij de spijker op de kop. Wil je goed samenwerken, een relatie ontwikkelen, dan dien je elkaar te ont-moeten. Tijd te nemen om elkaar op te zoeken, in gesprek te gaan en in de ogen te zien. Een ogen-blik doet zo veel meer dan vele opeenvolgende e-mailberichten toch? Wie een ander in de ogen kijkt, zal zien wat hem raakt en waar hij blij van wordt. Poppetjes in de ogen noemen we dat. En die poppetjes kunnen je heel wat vertellen. Aan-kijken van de ander is immers heel wat meer dan het be-kijken van iemand, zo las ik in een boekje van Els van Pool en Guido Rijnja over "waarderend communiceren".

Je herkent iets bij elkaar, je erkent elkaars verschillen, je bent nieuwsgierig naar de achtergronden en ontwikkelt zo de basis voor gezamenlijkheid. Leidt zoiets niet tot wat we relatie noemen?

Vertrouwen in elkaar is daarbij cruciaal. Gering vertrouwen, achterdocht en argwaan veroorzaken spanning in de relatie, roepen regels en protocollen op die de besluitvorming vertragen en ze leiden tot bureaucratische procedures en controle op controle. Hoe slechter het contact, hoe hoger ook de kosten om een overeenkomst te verkrijgen. Juridisch getoetste contracten waarover je elkaar bij de rechter kunt (laten) bevragen zijn dan vaak het resultaat. Zo kun je met elkaar omgaan, maar is dat ideaal? Heb je dan een goede relatie of een verstandshuwelijk met onvermijdbaar vele huwelijkse voorwaarden?

De boodschap die Dick Bakhuizen bij zijn afscheid achterliet is dus ongelofelijk belangrijk voor de wijze waarop overheid en bedrijfsleven met elkaar willen omgaan. Dat mag u trouwens best breder trekken naar onze hele gemeenschap. Wie vanuit een relatie handelt, vergroot de kans op overeenstemming. Dat betekent niet meteen dat je vrienden hoeft te zijn maar wel dat je in betrekking tot de ander wilt gaan staan, verbinding met de ander wilt aangaan. Hoe botsend of verschillend de meningen en standpunten en de achterliggende belangen, emoties en waarden ook zijn. Ook dat je oog wilt hebben voor die ander en niet slechts vanuit de eigen denkbeelden en overtuigingen redeneert. Nieuwsgierig worden dus of je de ander goed begrijpt en dat ook bij hem toetst. Over en weer, vice versa. En die verschillen zullen er zijn, hoeven ook niet weggepoetst te worden of onder tafel te verdwijnen via de wet van de grijze compromissen. Juist in de relatie overheid-bedrijfsleven zijn de belangen niet altijd gelijkgericht. Ook vraagt de democratie om besluitvorming over zaken waar we het niet altijd eens zullen worden maar toch een knoop doorgehakt moet worden. Als je dat kunt doen door elkaar een ogen-blik te gunnen van ontmoeting dan kan de relatie toch goed blijven.

,,Het is 80 procent relatie en 20 procent inhoud, dan kan het goed gaan", zo sprak Gijs Eikelenboom. Tijdens de Nieuwjaarsontmoetingen met ons gemeentepersoneel heb ik dat vertaald naar de wens dat we allemaal wat vaker op KK gaan: "Koffie bij de Klanten".

Tijd nemen voor een ogen-blik, het ont-moeten. Met bedrijven, maatschappelijke organisaties en inwoners samenwerken aan de relatie en van daaruit naar een overeenkomst: eerst goed contact en dan contract! En weet dat er op het gemeentehuis ook prima koffie wordt geschonken.