Monnickendam

Groot feest op de redactie van de Barneveldse Krant, want collega Berry Kamphorst won vorige week een prestigieuze prijs in zijn thuisland Terbroek. Samen met zijn bijna bejaarde vrienden van De Keet sleepte onze spitsvondige sportredacteur de hoofdprijs in de wacht bij de jaarlijkse optocht op Koningsdag. De Ketelappers scoorden onwaarschijnlijk hoge ogen met hun eigen invulling van het thema Steden. Na ampel beraad hadden de kwajongens gekozen voor Monnickendam, om vervolgens, gehuld in modieuze monnikengewaden door het dorp te rijden, beide handen gevuld met trappistenbiertjes.

Het laat zich raden dat Monnickendam pas werd gekozen nadat een indrukwekkend rijtje kandidaten de revue was gepasseerd.

Waarom niet gekozen voor Zwartebroek? Dat was ook prima met plaatselijke klederdracht uit te beelden geweest. De dames hadden dan bijvoorbeeld een Zwarte-broekrok kunnen aantrekken.

Gezien hun voorliefde voor bier hadden de Ketelappers ook voor Dorst kunnen kiezen, terwijl ongetwijfeld ook Sexbierum (sex, bier en rum) serieus is overwogen. Maar ja, dan had de term platte kar tijdens de optocht wel een heel eigen betekenis gekregen.

Zelf had ik Doodstil wel een goede gevonden. Of wat te denken van Boerenhol of Poepershoek?

In het verlengde van Monnickendam was ook Kerk-rade een leuk alternatief geweest, maar aangezien Terbroek slechts drie kerken telt, viel die zuidelijke stad snel af. Zo kan ik natuurlijk nog wel even doorgaan, maar feit blijft dat de vrolijke vijftigers met hun alternatieve kruistocht hoge ogen gooiden bij de jury. Proficiat!

Over namen gesproken: de nieuwe wijk in Kootwijkerbroek gaat Oostbroek heten. Voor de toekomstige opening is al contact gelegd met zanger Henk Westbroek, die zijn allergrootste hit ten gehore zal brengen: Zelfs je naam is mooi.

Nog meer nieuws, wat binnenkwam bij onze receptie. ,,Mevrouw, ik wil graag een bericht in de krant plaatsen onder verloren en gevonden, want onze bijen zijn er vandoor gegaan.´´

Er ontspon zich een boeiend gesprek tussen een ´imker´ en onze receptioniste Maja, over wier bij-naam we het maar niet zullen hebben. ,,We zijn nog achter de zwerm ontsnapte bijen aan gefietst, maar op een gegeven moment zijn we het spoor bijster geraakt. Mensen die onze bijen vinden, mogen mij bellen, dan komen we ze ophalen. Moet ik nog een signalement doorgeven?´´

Mevrouw liet nog wel ´haar´ telefoonnummer achter, zodat de eerlijke vinders haar zouden kunnen bellen. De afloop laat zich raden. Het doorgegeven nummer hoorde natuurlijk niet bij een imker, maar bij een onschuldige, die -als door een wesp gestoken- reageerde op ons telefoontje. Gelukkig hebben we kunnen voorkomen dat het slachtoffer werd gebeld door allerlei ´eerlijke vinders´.

We weten natuurlijk niet wie verantwoordelijk was voor deze grap, maar als we er ooit nog eens achter komen, dan is zij er gloeiend bij.

Erik Roest