Wildpoeper

Soms ligt het nieuws op straat. Deze week was dat letterlijk het geval, toen bewoners van de Reinaerdshof in Barneveld werden geconfronteerd met een wildpoeper. Via Facebook werd het bericht over deze belachelijke bolus-producent in een ongelooflijk hoog tempo verspreid.

,,Zou de dader hier iets mee bedoelen?´´, vroeg ik tijdens een diepte-interview met de dienstdoende agent.

,,Nee, dat denk ik niet´´, was zijn antwoord. ,,Nou´´, reageerde ik, ,,hij heeft anders een behoorlijke boodschap achtergelaten.´´

Het bericht werd via Facebook als een malle verspreid. Maar liefst 13.000 mensen lazen dit bericht op onze site. Een hoop druk(te) om niets als u het mij vraagt.

STORM Donderdag waren we in de ban van de wind. Elk uur kregen we een update van mijn favoriete weervrouw op stormdagen, Diana Woei. Bij Connexxion, verantwoordelijk voor de Valleilijn, van hetzelfde laken een pak. Daar voerde Coen Storm het woord.

Deze week bracht ik een bezoek aan de vrouwen van Terbroek. Het was de bedoeling dat ik de dames na de pauze van hun jaarvergadering zou trakteren op een vrolijke toespraak. Ik kwam in plaats van de bingo, zo werd mij verteld. ,,Als ik moest kiezen tussen jou en de bingo, dan wist ik het wel´´, beet mijn teerbeminde mij toe.

Ondanks deze ´bemoedigende´ opmerkingen vooraf werd het een gezellige avond in De Belleman. Wat een leuke club dames bij elkaar zeg! En wat een harmonie!

Vroeger was dat wel anders. In de vorige eeuw gingen Zwartebroekers en Terschuurders niet heel vriendelijk met elkaar om. Om over de vertegenwoordigers van de verschillende kerken maar te zwijgen. Er vonden hier complete kruistochten plaats. Hervormden en gereformeerden gingen elkaar uitbundig te lijf met stokken, vuisten en klompen. De ouders werkten daar vrolijk aan mee. Een vader zei ooit tegen zijn zoon: ,,Als jouw klompen kaal worden doordat je een paar hervormden in elkaar hebt geslagen, dan krijg je van mij een nieuw paar.´´

Sommige slachtoffers moesten zelfs naar het ziekenhuis. En als ze dan uiteindelijk hersteld waren, mochten ze terug naar huis. Uiteindelijk hebben de slachtoffers een lotgenotengroep opgericht, van waaruit later de hersteld hervormden zouden ontstaan.

VERDRIETIG APPJE Op de terugweg naar huis kreeg ik een verdrietig appje: ´Rijk Kelderman is overleden´. We verliezen in Rijk een markante man, die voor mij onlosmakelijk verbonden was aan volleybalvereniging SSS, vrijwel altijd gehuld in een trainingspak, afgekleed met slippers. Een hondstrouw, sympathiek en veelzijdig club-icoon. We hadden sporadisch mailcontact. Rijk reageerde op mijn columns, vooral als ze in zijn ogen ergens over gingen. ´Er zijn voor anderen´, dat vond hij belangrijk. Vorig jaar gaf hij een mooi interview in onze rubriek Bespiegelingen. Rijk sloot als volgt af: ,,'Each small candle lights a corner of the dark´ van Roger Waters, dat is één van mijn favoriete nummers. Als je iets goeds doet, wordt de wereld iets mooier. Als ze dat bij mijn eigen begrafenis zingen, zou ik daar ontzettend gelukkig mee zijn."