• Pauw Media

Ds. Visser: ´Harde werkers in Kootwijkerbroek´

KOOTWIJKERBROEK Ds. Willem Peene leidt zondag 2 juli de intrededienst van zijn kersverse collega ds. C.G. (Kees) Visser (49) bij de Hervormde Gemeente Kootwijk/Kootwijkerbroek. Half juli verhuist hij met zijn vrouw Machteld en hun 13-jarige tweeling Gerco en Esther vanuit Rijssen naar Kootwijkerbroek.

Kees Vsser was nog nooit in Kootwijkerbroek geweest, maar werd beroepen. Hij vervangt ds. P.J. den Admirant, die in 2015 al naar Apeldoorn is vertrokken. Visser gaat nu samenwerken met dr. Peene.

,,Ik had een gesprek met de kerkenraad en merkte dat het meteen over hele wezenlijke dingen ging. Niet over allerlei details, maar hoe je in het geloof staat en welke boodschap je uit wilt dragen. Daar was een hele mooie herkenning in de boodschap dat wij door Jezus Christus God mogen leren kennen. Als een God van liefde, genade en die met elk mens een nieuw begin wil maken. Dat vind ik wel het hart van de zaak. Jezus weet van pijn en verdriet, maar heeft daar doorheen een weg gebaand, met het kruis en de opstanding. Daardoor is het leven niet hopeloos."

NO-NONSENSE De nieuwe predikant geeft zichzelf twee jaar om iedereen te leren kennen. ,,Je moet alles eerst eens meemaken, zoals de feestdagen. Maar wat me nu al opvalt, is dat de bewoners hier in het dagelijkse leven harde werkers zijn. Ze steken met een no-nonsense mentaliteit de handen uit de mouwen. Ik zie al dat er in de kerk ook veel vrijwilligers actief zijn."

Intussen werd zijn dochter reeds benaderd door vv Stroe om mee te doen in een meisjeselftal. ,,Esther houdt van voetballen. Er is niks mis met sport. Het gaat alleen weleens mis als er geld of drank aan te pas komt. Als je die twee weg laat, is het heel gezond om te doen. Samen winnen of verliezen is heel vormend voor jongeren", aldus de predikant. Zelf deed hij veel aan volleyballen en hoopt hij deze sport in Kootwijkerbroek ook op te pakken.

RENSWOUDE Visser is geboren en getogen in Huizen. ,,Toen Machteld en ik trouwden, gingen we in Oldebroek op de Veluwe wonen. In dat dorp was ik tijdens mijn studie hulppredikant. Als dominee had ik in 1996  mijn eerste gemeente in Langerak. Na vijf jaar ben ik naar Renswoude verhuisd. Die gemeente was een stuk groter. Ik had het daar erg naar mijn zin, maar het was wel een moeilijke tijd met vogelgriep."

Wat dat betreft kan Visser zich voorstellen dat de boeren in Kootwijkerbroek ook een zware tijd hebben gehad ten tijde van de mkz-crisis. In Renswoude kon hij naar eigen zeggen wel iets betekenen voor de agrarische bevolking. ,,Er was veel angst, want bewoners durfden vaak het erf niet af. Het was belangrijk om contact met elkaar te houden en mee te leven. Renswoude is een hechte gemeenschap. In zo'n moeilijke tijd kijken mensen ook over kerkmuren heen. Dat vond ik waardevol."

Visser vindt het als dominee belangrijk om maatschappelijke kwesties niet uit de weg te gaan. ,,Want je staat als kerk in een gemeenschap en die wil ik graag leren kennen. Weten wat er speelt aan trends, ontwikkelingen en waar mensen zich zorgen over maken. Niet dat ik de wijsheid in pacht heb, maar je kunt meedenken. Geloven heeft ook met het alledaagse leven te maken."

In Renswoude werd de tweeling geboren en Visser typeert dit als een groot wonder, omdat het medisch erg gecompliceerd lag om samen kinderen te krijgen. ,,Het is ook weleens misgegaan, maar toen we al ruim tien jaar getrouwd waren, beviel mijn echtgenote dus toch. Ik merk dat ik daarom erg gevoelig ben als in de gemeente mensen daar zorgen of verdriet over hebben. Dat blijft vaak verborgen, al is daar tegenwoordig iets meer openheid over."

GEBROKENHEID Gebed ziet de predikant in deze kwestie als grote steun om het vol te kunnen houden. ,,Dan zie je dat God soms een andere weg met je gaat. Je leven is daardoor niet mislukt, maar dat moet je gaan ontdekken."

Visser wijst in dit verband op de gebrokenheid van de schepping. ,,Er is pijn, ook bij ziekte natuurlijk. Dan moet je erg voorzichtig zijn met de wil van God. Soms moet je de vragen maar laten staan. Maar ik geloof wel dat God een weg wijst, ook als dingen anders gaan dan je denkt en hoopt. Er zijn niet overal antwoorden op, want God laat niet in Zijn 'boekhouding' kijken. Maar er komt wel altijd een weg, daar ben ik van overtuigd. Dan hoef je dus niet wanhopig te worden. Dat vind ik de kracht van het evangelie. Je leven heeft altijd een doel, een plek en een zin, dat vind ik heel wezenlijk."

Na een beroep stond Visser vanaf 2006 ook nog vijf jaar in een kerk in Zwijndrecht. ,,Dat was een heel andere wereld, want de secularisatie had hier fors toegeslagen. Het was een kleine, maar wel een hele actieve gemeente in een volkswijk. Ze wilden er voor gaan. Mensen staan daar wel open voor het geloof, er is weinig negativiteit."

ENORME AANTALLEN In 2011 verhuisde Visser naar Rijssen, wat juist weer een plaats is waar kerkgang veel meer een gewoonte is. ,,We waren met zes dominees en hadden dubbele diensten met enorme aantallen mensen in de kerkbanken. Dat is mooi, maar door die grote massa was het wel een beetje moeilijk om contact met de mensen te houden." In Rijssen nam de predikant afgelopen zondag afscheid om vervolgens de focus op Kootwijk en Kootwijkerbroek te richten.