• Erik van't Land

'God is geen koffieautomaat waar je een muntje in gooit'

LUNTEREN Ze was apothekersassistente, maar stapte over naar het basisonderwijs. Annet Pater-Bleijenberg (48) heeft een gezin met vier kinderen en woont in Lunteren. Ze heeft hoe dan ook hart voor kinderen. Daarom is ze binnen haar kerk actief in het jongerenpastoraat en een zestienplusclub.

Freek Wolff

De interesse voor het geloof was er altijd al, maar het bezoek aan een EO-Jongerendag bleek een sterke motivatie om er als tiener echt voor te gaan?

,,Dat was een mooie dag. Dan zie je ineens dat je niet de enige bent die van God houdt. De liefde van God werd daar tentoongespreid en dat raakte me. God leeft! Dan wil je meer van Hem weten. Dit gaf me een duwtje om zelf een jeugdvereniging te bezoeken. Die werd geleid door een liefdevolle man die dat goed deed. De vriendengroep was ook erg belangrijk voor me."

U was vrijwilliger om zondagschool, kinder- en tienerclubs te leiden bij de Hervormde Gemeente Lunteren (PKN). Dat motiveerde om de pabo aan de Christelijke Hogeschool Ede (CHE) te volgen. Zo werd u onderwijzeres, waarna u werkte aan De Vogelhorst in Barneveld (speciaal onderwijs) en tegenwoordig aan basisschool De Bron in Lunteren. Waarom zijn kinderen zo leuk en hoe beleeft u de grote problemen waar sommigen al mee te maken hebben?

,,Omdat ze eerlijk zijn en je altijd verrassen. Je ziet hen ook groeien. Maar ik zie inderdaad ook veel problemen. Op de Vogelhorst heb je te maken met meer van dat soort kinderen (pleegzorg). Sommigen krijgen heel jong al veel op hun bord. In het eerste jaar wilde ik zo'n jongetje wel mee naar huis nemen. Maar ja, dat kan niet. Ik moest leren dat je leerlingen na schooltijd moet loslaten. Dat is soms wel heftig."

Dat soort problematiek en überhaupt de gebrokenheid van onze wereld, hoe gaat u daarmee om?

,,Corrie ten Boom zag het leven als een borduurwerk, waarvan wij mensen alleen de warrige achterkant zien. In het hiernamaals zullen we de schitterende voorkant zien. Het woord passie betekent lijden, want de gebrokenheid is er. Als je daar last van hebt, raak je gepassioneerd om die wereld beter te maken, door te kijken wat er op jouw pad komt. God vindt het lijden zo erg dat Hij daarvoor zelfs Zijn Zoon gegeven heeft. Zodat er weer heling kan plaatsvinden. Dat het weer goed kan komen tussen God en ons. Daarom is Hij onze bron en mogen we in Zijn voetsporen gaan, op onze eigen kleine plek. Met liefde en aandacht."

Vindt u het lezen in de Bijbel belangrijk?

,,Voor mij is dat fundamenteel. De hele Bijbel. Zo hadden we met de vrouwenvereniging een bijbelstudie over het boek Nehemia. Daar lees je dat het volk een oude boekrol had gevonden. Ze waren verdrietig dat deze was blijven liggen, maar Nehemia zei dat ze juist blij moesten zijn dat ze er nu in konden lezen. Dat motiveerde me om de Bijbel in elk geval één keer in zijn geheel te lezen. Iemand zei eens: 'Want straks kom je in de hemel en dan kom je iemand als Habakuk tegen. Tot je schaamte moet je dan bekennen dat je zijn boek niet hebt gelezen' (lacht). Dat is ook zo'n mooi boek! Nu lezen we in twee jaar tijd alle bijbelboeken in chronologische volgorde, met een groep van zo'n twintig vrouwen. Het mooie is dat je dan de geschiedenis van David en vervolgens de Psalmen leest, wat prachtig aansluit. Ik onderstreep graag wat me aanspreekt in de Bijbel. Dan zie je op hoeveel plaatsen je wordt geraakt."

Veel mensen vinden inspiratie bij wie Jezus was, maar haken af bij oudtestamentische verhalen. Hoe ziet u dat?

,,In al die bijbelboeken gaat het om mensen die op een of andere manier leven met God. Dat is waardevol voor ons, omdat je ervan kunt leren. Jongeren willen graag weten hoe God nú werkt. Daarom wil ik er voor hen zijn. Van die oude verhalen kun je ook leren en dat geleerde kan je toepassen op je huidige leven. Habakuk had grote vragen aan God, maar moest wachten op de antwoorden. Dat zijn wij niet meer zo gewend, maar uiteindelijk laat God hem zien dat Hij wel om het volk geeft. Dan zegt hij: 'Al zou de vijgenboom niet bloeien, er geen vruchten aan de wijnstok zijn, toch zal ik in de Heere van vreugde opspringen'. Ondanks alles wat je meemaakt, met tegenslag, blijft het goede van God overeind. Maar Habakuk worstelde, net als Job. We kunnen God niet ter verantwoording roepen, want Hij is misschien wel duizenddimensionaal keer zo groot als wij. Daar kunnen we ons geen voorstelling van maken. Maar Hij kan ons wél ter verantwoording roepen."

Is de duizelingwekkende complexiteit van de aarde en het heelal niet een wetenschappelijk, steekhoudend argument om je af te vragen: waarom zou die Bijbel, door mensen geschreven, ons bestaan verklaren en de waarheid zijn?

,,Dat is lastig, want het is niet te bewijzen. Het boek 'God bewijzen' is geschreven door een filosoof en een theoloog. Daarin worden de vooroordelen aangehaald, dat gelovigen vaak vrouwen zijn, of arme mensen, of vooral Afrikanen, goedgelovigen of mensen met een lage intelligentie. Die twee schrijvers komen uit de westerse wereld, zijn mannen, hebben gestudeerd, zijn niet arm en geloven toch zeker in God. Ze kunnen het geloof niet bewijzen, maar ze voeren veel argumenten aan, waardoor aannemelijk wordt dat God bestaat. Maar God is niet een koffieautomaat waar je een kwartje in gooit en dan krijgt wat je wilt. Dat zie je in de hele Bijbel. We mogen bidden in Jezus naam, want God is erbij, ondanks alle tegenslagen. We kunnen niet aan de almacht van God tornen en op Zijn stoel gaan zitten. We moeten onze plek weten. Accepteren dat Jezus Koning is en dat in je persoonlijke leven toelaten. Dan kun je grote waarom-vragen laten rusten. God is erbij, ook in het lijden. Je mag klagen, maar is dat tégen God, of is het mét God? Die tweede manier zie je ook bij David in de Psalmen, waar hij zegt: 'Heer, U ziet mij en kent mij'. Hij weet dat God  erbij is, ook al gaat hij door een diep dal.

Dat lees je in psalm 23: het bekende 'De Heer is mijn Herder'. Ik dacht altijd dat hij dat had gemaakt bij zijn schaapjes, maar dat deed hij toen hij door Saul met de dood bedreigd en achtervolgd werd. Hij weet van de groene weiden en de frisse wateren, maar ook van het dal van de dood waar hij doorheen gaat. En toch is de Heer zijn Herder. De stok en staf tikt op de rotsen. Ook al zie je Hem soms niet, toch weet je dat Hij er wel is, omdat je dat hoort."

En als iemand zegt: maar ik hoor nooit een stok tikken?

,,Dan denk ik dat je niet goed luistert." (hilariteit)

Dat is de kunst van het geloven? Een agnost wil dat graag, maar dat lukt hem niet. Wat dan?

,,Sommigen gebruiken dat ook wel als smoes. Je kunt het niet pakken, maar je kunt zoeken. Daar moet je wel je best voor doen. Door in gesprek te gaan en de Bijbel te lezen."

U bent een vurig christen. Hoe plaatst u alle andere religies, waar ook miljoenen mensen voor gaan?

,,Dat moet ik loslaten. Ik voel me bevoorrecht en kan het geloof niet relativeren. Hoe God omgaat met mensen die Hem niet gekend hebben, is niet aan mij."

U bent mede-organisator van gezamenlijke weekenden voor jongeren boven de zestien in Lunteren, Ederveen, Renswoude, Scherpenzeel en Woudenberg. Hoe waardevol zijn die?

,,Het eerste jaar gaven zich meteen al ruim honderd jongeren op. Nu doen we dat in de herfstvakantie voor de vierde keer. Ze ontmoeten veel meer jongeren die willen leven met God en ze zien en spreken nieuwe gezichten. Ze luisteren naar lezingen, doen bijbelstudie in groepjes, bidden samen, gaan voetballen, taarten bakken, zwemmen, schilderen, een flashmob doen en bij het kampvuur zitten. Soms is het leven simpel. Een aantal van hen is al ver in het geloof, maar een ander deel zoekt nog erg. Dat is het mooie van zo'n weekendkamp, dat ze van elkaar kunnen leren tijdens bijbelstudies. Best spannend allemaal, maar wel heel bijzonder. Dan ben ik naderhand altijd dankbaar."

Is voetballen op zondag geen discussiepunt?

,,Nee, we zijn transparant in wat we doen. Dat kun je op filmpjes op de website zien. Ik heb nog nooit gehoord van ouders dat we dingen doen die niet kunnen."

U bent minder van regeltjes en uiterlijkheden?

,,Qua kleding vind ik wel dat je verzorgd naar de kerk gaat. Maar op zondag voetballen we met ons gezin ook weleens in het bos. Deze vraag heeft te maken met 'De wereld staat in brand en we gaan over de kleur van de brandweerwagen discussiëren'. Daar wordt dan veel over gepraat, dat kost veel energie, terwijl het nergens over gaat. Iedereen heeft zijn eigen manier van leven en zal zich moeten verantwoorden."

Is dat de discussie en de energie niet waard?

,,Inderdaad. Want hoeveel kinderen hebben pleegzorg nodig? Onlangs hoorde ik over vrouwen die in de prostitutie werken en daar gewoon slavinnen zijn. Daar staat de wereld pas écht in brand. Laten we ons alsjeblieft daar druk om maken. Ik denk dat Jezus wil dat we er zijn voor de zwakken en minderbedeelden. Dat we Zijn handen en voeten zijn, hier op aarde. Dat we Zijn liefde mogen doorgeven aan de mensen die Hij op ons pad brengt."

Waaraan hebben jongeren behoefte?

,,Ze hebben volwassenen nodig die laten zien dat het mooi is om volwassen te zijn. Om je plek in te nemen en te staan waar je voor staat in je geloof, in een wereld die hoe langer hoe meer een chaos wordt. Dat er mensen zijn die er voor hen zijn en hen leiding geven. Een pedagoog wees op vijf punten die een opvoeder ter harte kan nemen. Je bent schatbewaarder, omdat je het Woord en de kinderen mag bewaren. Je bent tuinier, want je moet mag kinderen verzorgen en eventueel onkruid wegtrekken. Je bent herder, vooral om de zwakken af en toe te dragen en te leiden. Je bent gids, om hen voor te gaan en te laten zien wat de goede wegen en de mooie vergezichten zijn. Je bent priester, want je mag voor anderen bidden, over God vertellen en Zijn liefde laten zien. Als je je daarvan bewust bent, heb je genoeg te doen, al zal iedereen verschillende accenten leggen."

Is er een lied dat u graag zingt?

,,Psalm 68 vers 10: 'Geloofd zij God met diepst ontzag, Hij overlaadt ons dag aan dag met Zijne gunstbewijzen. Die God is onze zaligheid. Wie zal die hoogste Majesteit dan niet met eerbied prijzen. Die God is ons een God van heil, Hij schenkt uit goedheid zonder peil ons 't eeuwig zalig leven. Hij kan en wil en zal in nood, zelfs bij het naad'ren van de dood, volkomen uitkomst geven'. Als ik na zo'n weekend kijk naar al die jongeren, weet ik dat God met hen meegaat, wat er ook gebeurt. Dat is mijn verlangen, dat steeds meer mensen Hem gaan kennen en eren. Dat Zijn Koninkrijk uitgebreid wordt. In psalm 127 lees je dat 'Als de Heer het huis niet bouwt, tevergeefs zwoegen de arbeiders'. Wij kunnen in het jeugdwerk veel organiseren, maar als we de zegen van God niet verwachten, is het niks. We zijn daarvan afhankelijk."