• Edward Doelman

Badlift bezorgt Garderenen kopzorgen

GARDEREN ,,We blijven vechten, ook al worden we er soms moedeloos van." Aan het woord zijn Bep en Evert Tamboer. Het echtpaar uit Garderen verzorgt al tien jaar de nu 92-jarige moeder van Bep, die al die tijd bij hen inwoont. Maar zij voelen zich bij die zorg niet geholpen door de gemeente Barneveld. ,,Met het verkrijgen van een draaibare badstoel zijn we al sinds oktober bezig."

Edward Doelman

Bep Tamboer is verbaasd. ,,Toen mijn vader overleed, kon mijn moeder niet meer zelfstandig wonen. Daarom namen we haar in huis, met als gevolg dat er in onze woning behoorlijke aanpassingen noodzakelijk waren, zoals een traplift en een verhoogd toilet. We waren destijds behoorlijk sceptisch, maar binnen een maand of twee was alles gerealiseerd." De vreugde over die start staat in schril contrast met de werkelijkheid van 2015. ,,Het overhevelen van zorgtaken naar de gemeente is volgens ons zeker geen goede stap geweest. In ons contact met de gemeente ervaren we een gebrek aan medische deskundigheid. De mensen die ons te woord staan, kunnen zich niet verplaatsen in onze situatie."

ROLLATOR Tamboer doelt op de aanvraag bij het Wmo-loket om een elektrische badlift. ,,Mijn moeder kan zich met de rollator nog voortbewegen in huis, maar daarmee is alles gezegd. Ze kan zeker niet meer in bad stappen." Een badlift met draaischijf zou een uitkomst zijn, betoogt Tamboer. ,,Dan kan ze buiten het bad op de stoel gaan zitten en dan het bad ingedraaid worden." Dat verzoek bij Wmo werd volgens haar in eerste instantie gehonoreerd. ,,Eerst kwam nog een dame van de gemeente kijken. Zij adviseerde eerst om een douche te maken. De kosten van de verbouwing zouden dan voor onze rekening komen. Buiten het feit dat we dat geld niet zomaar paraat hebben, is het bad voor mij ook van groot belang. Ik heb zelf hemochromotose en fibromyalgie, dat ook wel bekendstaat als weke-delenreuma. Twee chronische ziektes dus. Daar valt mee te leven, maar een warm bad is medisch gezien wel goed voor mijn spieren."

VEEL BELLEN EN GEDOE Tamboer schetst dat uiteindelijk na 'veel bellen, uitleggen en gedoe' er in december een stoeltje kwam. ,,Alleen de verkeerde, waarmee mijn moeder alsnog zelf in bad moest stappen. Vervolgens kwam er namens de gemeente een man kijken. Hij kende het systeem niet eens en vroeg of ik wat foto's wilde mailen. Zo gezegd, zo gedaan. Samen met de verpleegster hebben we de juiste badlift uitgezocht. Daarna kwamen ze weer meten en werd het heel stil." Tamboer ging vervolgens zelf maar weer bellen. ,,Toen vernam ik dat de gemeente in de veronderstelling was dat alles al geregeld was. Er was alleen nog niets gebeurd."

Inmiddels heeft de jaarwisseling dan al plaatsgevonden. ,,Mijn moeder is dement, maar heeft ook heldere momenten. Dat is soms heel confronterend, bijvoorbeeld als zij helemaal onder de ontlasting zit. Daar heeft ze geen controle over." Verschonen is dan lastig. ,,Met natte washandjes en doeken is het behelpen. Haar met de badlift boven het bad laten zitten zou een uitkomst zijn." De moeder van Tamboer gaat nu gemiddeld één keer per week in bad. ,,De verpleegsters tillen haar met veel liefde en zorg het bad in, maar in feite is het onverantwoord. Er hoeft maar één ding mis te gaan. Wat dan?"

KRUIMELSTAETE De 'badliftsoap' wordt weer hervat. ,,Nu kwam er weer een dame van de gemeente. Zij opperde om mijn moeder te douchen in verzorgingstehuis Kruimelstaete. Dat vonden wij belachelijk. Ik zie het niet voor me, mijn moeder onder de ontlasting in de auto." Uitkomst van dat gesprek was volgens Tamboer dat de badlift niet vergoed werd. ,,Dat vonden we van de gekke, aangezien ze onder een hoog zorgzwaartepakket valt."

Toch gaf Tamboer niet op. ,,Na veel gepraat en uitleg kwam er eindelijk goed nieuws: het stoeltje zou wel vergoed worden. Wij blij, maar al snel bleek de draaibare stoel die we kregen op waterdruk te werken, terwijl in onze buurt de druk uit de kraan niet stabiel is. Dus dat was ook geen oplossing." Vervolgens zou op 23 juni de draaibare badstoel alsnog geplaatst worden. ,,Tot onze verbazing was het weer een badlift die we niet konden gebruiken, hier zat ook geen draaischijf op, waardoor moeder weer zelf het bad in moest stappen. Het probleem is dat ze dat dus niet meer kan."

Haar man Evert Tamboer breekt in in het relaas van zijn vrouw: ,,Wat mij nog het meest stoort, is het bureaucratische systeem en het gebrek aan medische kennis bij de gemeente. Natuurlijk begrijpen we heel goed dat de gemeente op de centen moet letten en extra vragen stelt, maar we vragen een badlift niet voor de kat z'n viool aan. De badlift kost 1.200 euro. Ik ben ervan overtuigd dat alle uren van de ambtenaren al meer hebben gekost."

TEGENWERKING Bep Tamboer heeft het idee dat ze tegengewerkt wordt. ,,Mantelzorg is best een zware last, maar we gunnen onze moeder een mooi einde van haar leven. Daar vechten we voor. Maar we krijgen van de gemeente niet de gewenste ondersteuning. Dat is heel wrang." Het volgende idee dat volgens haar geopperd is, is de inzet van een chiropractor. ,,Ze willen zo'n man sturen om mijn moeder te leren hoe ze in bad zou kunnen stappen. Ieder weldenkend mens kan zich voorstellen hoe ridicuul dit is. Moeder is 92 jaar, dement, begrijpt veel dingen niet meer, kan zich hooguit een paar meter met rollator verplaatsen, kan niet alleen naar het toilet en eet niet meer zelfstandig. Enfin, tot dat inzicht zal die chiropractor ook wel komen."

Ondertussen loopt de ergernis op. ,,Ik krijg van andere mensen ook signalen dat de gemeente zijn verantwoordelijkheid niet neemt. Misschien durven ouderen of andere mantelzorgers er uit angst voor represailles niet mee naar buiten te komen, maar ik vind het belangrijk dat dit verhaal wordt verteld. Kwetsbare mensen mogen niet de dupe worden van gemeentelijk falen." Inmiddels heeft het laatste contact met de gemeente ruim twee weken geleden plaatsgevonden. ,,De chiropractor zou contact met ons opnemen. Hoewel we er gezien onze ervaringen een hard hoofd in hebben, wachten we dat maar gewoon af."

[]