• Pauw Media

In memoriam: 'Frieda leefde met passie en liefde'

BARNEVELD Vriendelijk, gedreven, enthousiast en altijd met een luisterend oor voor anderen. Zo wordt de Barneveldse Frieda Tahamata-Sapuletej (63) gekarakteriseerd. In de nacht van woensdag op donderdag overleed zij, geheel onverwacht, na een operatie in het ziekenhuis. ,,We gaan haar ongelofelijk missen, hier zijn eigenlijk geen woorden voor.''

,,Eigenlijk voelt het alsof ik een stukje van mijn hart kwijt ben geraakt'', zegt directeur Ellen Alders van Welzijn Barneveld. Sinds 2008 werkte Frieda bij deze welzijnsorganisatie. Via vrijwilligerswerk voor met name de Molukse gemeenschap rolde ze in het mantelzorgwerk en werd zij op een gegeven moment consulente mantelzorg. ,,Een functie die ook perfect bij haar persoonlijkheid paste, een betere was er gewoon niet. Ze was écht op en top een vertrouwenspersoon, iemand bij wie mensen makkelijk terecht konden. Ze zei ook nooit tegen anderen wat zij moesten doen, maar wist het zo om te draaien dat mensen zelf tot een oplossing van een probleem kwamen.''

LUISTEREND OOR Een luisterend oor, ook al zo'n goede eigenschap, gaat Alders verder. ,,Geregeld stapten hier mensen het kantoor binnen, zogenaamd omdat ze iets te vragen hadden, maar in werkelijkheid gewoon om met Frieda te kunnen praten. Dat was haar kracht: niet oordelen, maar luisteren.''

Haar plotselinge overlijden valt bij Welzijn Barneveld dan ook loodzwaar, zegt ze. ,,We zijn er echt van ondersteboven en weten het eerlijk gezegd nog niet te plaatsen. Haar werk zal daarnaast ook niet te vervangen zijn, écht een verlies voor Barneveld. We gaan haar zó missen.''

In het bijzonder ook voor de Molukse gemeenschap, háár achtergrond, is haar overlijden een zware klap, vertelt hartsvriendin Conny Abraham, met wie Tahamata onder meer actief was binnen de stichting Rumah Maluku. Jarenlang streden ze voor de komst van een woonzorgcomplex voor Molukse ouderen. ,,Frieda was daarin de motor, die alles in gang wist te zetten. Ons uitgangspunt was dat onze ouderen, de eerste generatie Molukkers, zich niet thuis zouden voelen in een Nederlands verzorgingshuis. Denk alleen al aan de taal en vooral het eten.''

Hun strijd had succes; in 2012 opende dit centrum de deuren aan de Boutensstraat. ,,Maar Frieda heeft nog veel meer betekend voor de Molukse gemeenschap'', zegt Abraham. ,,Denk bijvoorbeeld aan haar inzet binnen de Molukse vrouwenvereniging Pikim. Ze was ook altijd in het dorp te vinden wanneer er, bijvoorbeeld tijdens Koningsdag, Molukse hapjes verkocht werden. Altijd in voor leuke activiteiten, die dan weer geld opleverden om voor anderen iets te kunnen betekenen. Ze was ook altijd wel te porren voor nieuwe leuke dingen, écht een gangmaker.''

GROOT HART Een groot hart voor anderen, zo herinnert ook Rotaryclub Barneveld Tahamata. Sinds 2001 was ze lid van deze serviceclub. ,,We zijn er helemaal kapot van'', reageert secretaris Willem Massier emotioneel. ,,Frieda was een trotse vrouw die stond voor haar idealen, voor háár cultuur. Maar ook vooral een vrouw op wie je altijd een beroep kon doen, ze had voor iedereen ruimte. Ze leefde met passie en liefde en was vooral een warm pleitbezorger als het aankwam op zorg voor de medemens. Dat juist zij, een vrouw met veel enthousiasme, die net haar eerste kleinkind had gekregen, er ineens niet meer is... onvoorstelbaar.''

Het gemeentebestuur van Barneveld heeft met ontzetting kennis genomen van het plotselinge overlijden van Frieda, meldt woordvoerder Bertil Rebel. ,,Zij gold toch wel als dé mantelzorgcoördinator met wie wij - omdat Welzijn Barneveld dit stukje werk voor ons uitvoerde - vaak contact hadden. Een zeer betrokken, hartelijke vrouw met wie we op een uitstekende manier konden samenwerken. We denken aan haar familie, aan haar vrienden, de Molukse gemeenschap waarin zij zo'n belangrijke rol vervulde en aan Welzijn Barneveld voor wie het zónder Frieda zo heel anders zal zijn.''

Wouter van Dijk