Massamoord

´Het is weer voorbij die mooie zomer, die zomer die begon zowat in mei´. De klassieker van Gerard Cox, daterend uit de jaren zeventig van de vorige eeuw was nog nooit zo actueel als nu. Honderd zomerse dagen aan één stuk, het was ongekend. Maar nu ben ik er klaar mee ook. Laat de herfst maar komen, zou ik zeggen.

Uit het grote aantal inzendingen voor de zomerfotowedstrijd van de Barneveldse Krant konden wij als redactie onder meer opmaken dat je niet naar een ver en vreemd land hoeft om de kunst van het genieten te verstaan. We kregen opvallend veel vakantiekiekjes van mensen die hun eigen achtertuin tot ultieme relax-plek hadden gepromoveerd.

De zomervakantie is bedoeld om leuke dingen te doen en te ontspannen, maar niet iedereen weet zich raad met de overdaad aan vrije tijd. Dat bleek onder meer bij Natuurcentrum De Meerwaarde, waar vandalen in de vakantie diverse keren huis hielden. Gezien de afgelegen plek van deze inspirerende kinderboerderij neem ik voor het gemak aan dat de daders tot de categorie hangjongeren behoren. Tegen de belhamels in kwestie zou ik willen zeggen: is het niet triest genoeg dat jullie hangjongeren zijn? Dat jullie elke avond een beetje kansloos rondlummelen omdat jullie simpelweg niets beters te doen hebben? Moeten jullie dan ook echt andermans eigendommen vernielen? Keihard aanpakken die gasten, zou ik zeggen.

En als ik de overduidelijke boodschappen in het centrum goed interpreteer, dan weten we meteen waar we ons volksgericht moeten houden. De beste plek is het fietsenrek, nietwaar? En nu de winkeliersvereniging in het centrum op allerlei plekken rekken heeft neergezet, is er keuze genoeg. Al staan die rekken (zie de foto elders op deze pagina) zelf niet altijd meteen op de beste plek.

Nog meer ´klein´ nieuws, wat overigens zelfs het landelijke journaal haalde: ook het kabouterbos in Voorthuizen kreeg te maken met ongewenst bezoek. Tientallen kabouters werden nog een kopje kleiner gemaakt dan ze al waren. Op zich al een knappe prestatie. Bep Welters, het brein achter het bos, was woest. ,,Ik krijg er zo langzamerhand een puntmuts van."

De politie stelde de vandalen op Facebook prangende vragen. ,,Hebben de kabouters je misschien iets aangedaan? Hebben de kindjes die iedere keer weer genieten van hun bezoek aan het kabouterbos je iets aangedaan?"

Tegen de vandalen in kwestie zou ik het volgende willen zeggen: Dapper hoor, om je uit te leven op piepkleine gipsen mini-mensjes die zich niet kunnen verweren. Hoe klein moet je zijn om zoiets te doen? En hoe kun je slapen na zo´n gewetenloze massamoord?

Ik zou graag willen pleiten voor een passend lik-op-stukbeleid. Wellicht kunnen we de gipsen overblijfselen van de over de kling gejaagde kabouters gebruiken om de breuken te helen die we met veel genoegen gaan toebrengen bij de daders. Dan verrichten de kabouters ook na hun onfortuinlijke dood toch nog een laatste -mooie en corrigerende- daad.

Erik Roest