Treurnis

Zoals verwacht rolden er donderdag geen koppen in het debat van de Barneveldse gemeenteraad over de zandcrisis. De coalitiepartijen (SGP, Pro´98, CDA en CU) zagen geen noodzaak om één of meer wethouders naar huis te sturen. Een vorige bestuurder (CDA-wethouder Fokkema) moest nog vertrekken vanwege een achtergehouden briefje over het Schaffelaartheater, maar deze wethouders (die veel meer informatie achter hielden) hoefden alleen maar lessen te leren uit verleden, zodat de zaken bij een toekomstige crisis anders (lees: beter) worden aangepakt. Een motie van treurnis haalde het nog wel, maar ja, dat was een voorstel zonder consequenties voor wie dan ook. Mooie symboliek dat deze motie werd afgesloten met de zinsnede 'en gaat over tot de orde van de dag'.

Dat de moties van wantrouwen en afkeuring (ingediend door VVD en Lokaal Belang) het niet haalden, daar kan ik nog wel inkomen. Maar dat met uitzondering van VVD en Lokaal Belang alle partijen tegen het voorstel stemden om een raadsenquête te houden over de tegenstrijdige uitspraken van de wethouders Van den Hengel en De Kruijf is ronduit onbegrijpelijk. Ik zal u in deze column niet vermoeien met de details (daarvoor verwijs ik u graag naar onze opiniepagina in de weekendbijlage), maar één conclusie staat als een paal boven water: slechts één van beide wethouders spreekt de waarheid. Met andere woorden: één van beide heren liegt. De geloofwaardigheid (en betrouwbaarheid) van deze heren (en dus de politiek) staat op het spel. En daarom zou de gemeenteraad alle mogelijke middelen in stelling moeten brengen om de waarheid boven tafel te halen. Maar dat gebeurt niet. Gemiste kans.

Over gemiste kansen gesproken. Naar aanleiding van mijn ontboezemingen als trouwambtenaar (deze week in de trouwbijlage) kreeg ik allerlei appjes, telefoontjes en mails met de volgende strekking: ,,Jammer dat ik al getrouwd ben. Anders hadden we zeker jou gevraagd.''

Lekker makkelijk. Nou lieve mensen, het schijnt tegenwoordig ook heel populair te zijn om je huwelijksgeloften - na een x aantal jaren - te herbevestigen. Daar kunt u mij ook voor vragen. Al moet ik eerlijk zeggen dat ik het stiekem een beetje onzin vind. Nog niet zo erg als een gender reveal party, maar het scheelt niet veel.

U weet niet wat een gender reveal party is? Dan bent u een gezegend mens en moet u eigenlijk niet verder lezen. Als u er toch nog bent, komt nu de uitleg. Bij een gender reveal party - met de verkeerde wind overgewaaid uit de Verenigde Staten - nodigen aanstaande ouders al hun familieleden en vrienden uit om te onthullen welk geslacht hun liefdesbaby heeft. Bij de officiële bekendmaking -zo origineel mogelijk aangekleed- wordt via de kleur roze of blauw geduid of er een jongen of meisje aan zit te komen. Ik heb onze kinderen al verteld dat ik zal schitteren door afwezigheid als zij zich ooit tot een dergelijk ritueel verlagen.

Als er dan toch iets moet worden onthuld, laat het dan de naam zijn van de wethouder die in de zandcrisis de waarheid heeft gesproken.

Erik Roest