• Bertus van Duinkerken: ,,Ik kijk absoluut niet negatief terug op onze tijd in de hervormde kerk. -

    Pauw Media

Bertus van Duinkerken: 'Het is wel eens nodig dat je uitlegt hoe het bij Doorbrekers werkt'

BARNEVELD Bertus van Duinkerken (59) werkte jaren als slager en in de vleesbranche, maar rond zijn veertigste maakte hij de overstap naar de bouwsector. Een soortgelijke stap maakte hij qua kerkgemeenschap, want hij was jarenlang was hij hervormd, maar voelt zich nu alweer vijftien jaar thuis bij Doorbrekers in Barneveld.

Freek Wolff

U wordt deze zomer zestig jaar. De tijd vliegt, zeggen ze weleens. Staat u daar bij stil?

,,Mijn opa zei altijd: 'Jongen, je bent oud voordat je het in de gaten hebt. Geniet maar van het leven'. De tijd glipt tussen je vingers door. Naarmate je ouder wordt, lijkt het nog sneller te gaan."

Heb u angst voor de dood?

,,Het vooruitzicht is goed, want ik geloof in een hemel. Dat weet ik zeker. Maar je hangt nog erg aan je vrouw, je kinderen en je kleinkinderen. Het aardse trekt ook. Twee jaar geleden is mijn vader overleden, een man die nog midden in de wereld stond. Een half jaar voordat hij overleed, had hij nog koeien en schapen op zijn boerderij. Mijn moeder is dementerend, mijn vader verzorgde haar. Dat ging goed en op die manier konden ze nog buitenaf wonen. Maar toen hij zijn heup brak, ging hij naar Norschoten en kreeg hij de Ziekte van Kahler, een vorm van kanker waarbij het beenmerg is aangetast. Binnen een paar maanden was hij overleden. Hij was niet bang om te sterven, maar wel bezorgd om mijn dementerende moeder. Zij woont nu in Het Huis in de Wei, die wetenschap was voor hem een geruststelling."

Had u een goede band met uw ouders?

,,Het waren geweldige mensen. Ik had een goede jeugd en heb daar fijne herinneringen aan. Mijn vader en moeder waren zestig jaar getrouwd, terwijl ze nog steeds gek op elkaar waren. Dat vond ik mooi om te zien. Toen mijn vader overleed, was ik eigenlijk allebei mijn ouders kwijt, want mijn moeder is dement geworden. Mijn vader was geen prater, maar ik geloof zeker dat hij in de hemel is. Dat is een troost."

Bent u in een kerk opgevoed?

,,Ja, van huis uit zijn we hervormd en ik ging in Scherpenzeel altijd naar de kerk, samen met mijn vrouw Karla van Duinkerken-van den Ham. Zij komt oorspronkelijk uit Voorthuizen. We kregen drie kinderen: Liana, Sabina en Miriam. We hebben nu ook drie schoonzoons en zes kleinkinderen (wijst naar een grote foto aan de muur). In de hervormde kerk hadden we het goed naar ons zin. We waren niet zoekende. Ik heb er zondagschool gegeven en was acht jaar lid van de kerkenraad. Je kunt ons echt betrokken noemen, terwijl mijn vrouw ook nog voor het kerkelijk bureau werkte."

Toch bent u overgestapt naar Doorbrekers. Hoe kwam dat?

,,Als de kinderen klein zijn, gaan ze aan je hand mee naar de kerk, en dat gaat prima. Maar ze worden groot en dan is dat een uitdaging. Onze oudste ging al jong op kamers. Ze wilde de vrijheid ervaren. Ze zat op de heao en ging een half jaar stage lopen in Australië. Toen ze terugkwam, ging ze in een café werken en ze ging niet meer naar de kerk. Totdat ze ineens zei dat ze een Alphacursus ging doen, gestimuleerd door een vriendin. Dat vonden we bijzonder. In die tijd was Doorbrekers net begonnen. Ze ging er via haar contacten ook naartoe. We waren heel blij, stonden niet met de hakken in het zand. Maar we wilden wel graag weten waar onze dochter naar toe ging. Dus ging ik ook eens kijken. De eerste preek die ik van Peter Paauwe hoorde, kwam als een bom bij mij binnen. En de aanbiddingsliederen met een band vond ik ook heel bijzonder. Dan komen er allerlei vragen bij je op. Na de dienst hadden de mensen veel aandacht voor ons. Dat heb je in een protestantse kerk ook, maar op een andere manier. Een locatie moet zich er ook wel een beetje voor lenen. De prediking sprak ons ook erg aan. En ik zag het leven van mijn dochter veranderen, terwijl haar zusjes ook naar Doorbrekers wilden. Ik wilde eerst graag dat ze nog wel één keer op een zondag naar de hervormde kerk gingen. Dan gingen ze daar 's middags naar toe, terwijl ze 's ochtend en 's avonds ook nog Doorbrekers bezochten. Je kunt ze als ouders nooit verplichten om drie keer naar de kerk te gaan, maar ze deden het wel. Dat vond ik zó bijzonder. Dan denk je als ouders: wat is dit? Daarom gingen we zelf ook steeds vaker en we wilden toch een keuze maken. Na een goed gesprek met de hervormde predikant zijn we overgestapt."

Wat spreekt u zo aan bij Doorbrekers?

,,Het was net of je een heel andere kijk op de Bijbel krijgt. Er worden ook andere zaken belicht, bijvoorbeeld over volwassen dopen en spreken in tongen. Ik sta redelijk nuchter in het leven, maar ik had eigenlijk een stil verlangen om dat ook te kunnen. Als je je hart ervoor openstelt, kun je leren om in tongen te spreken. De Heilige Geest werkt door je heen zodat het je overkomt. Tijdens een conferentie leek het wel of ik in een groepje iemand een soort van Chinees hoorde spreken, maar ik ontdekte ineens dat ik het zelf was. Als ik nu met de hond in het bos wandel, bid ik in alle rust hardop tot God. Op het moment dat ik in tongen bidt, heeft onze hond de grootste schik. Het is een rechtstreeks lijntje naar God. Op een gegeven moment schieten woorden tekort en dan neemt de Heilige Geest het over. Dat voelt goed. Het is tot geestelijke opbouw van jezelf."

Hoe reageerde uw omgeving op de overstap?

,,Dat was in het begin best moeilijk. We waren te enthousiast en wilden te graag vertellen over deze voor ons nieuwe geloofsbeleving. Later zijn onze ouders wel komen kijken bij Doorbrekers. Nu zijn ze niet meer zo rechtlijnig. En ik kijk absoluut niet negatief terug op onze tijd in de hervormde kerk."

Bent u doordeweeks ook actief voor Doorbrekers?

,,We hebben hier de Connect huiskring gehad en gaven een basicscursus. Nu zit ik in het Step-one-team. Die groep ontvangt mensen die nieuw bij onze kerk komen en misschien veel vragen hebben. Dat gebeurt na de diensten. Veel mensen hebben het een en ander meegemaakt en daarom is het weleens nodig dat je uitlegt hoe het bij Doorbrekers werkt."

Wat zijn de thema's waar gelovige mensen vaak mee worstelen, want ik neem aan dat niet alles alleen 'halleluja' is?

,,Doorbrekers is absoluut geen 'halleluja-kerk'. Met connect draait het niet om intensieve bijbelstudies, maar meer om gesprek met elkaar rond thema's die mensen aankaarten. Het onderwerp gebedsgenezing is ingewikkeld. Wij geloven dat bij God alle dingen mogelijk zijn. Er staat in de Bijbel: 'Leg de zieken de handen op en zij zullen genezen'. Als we dat doen en mensen genezen niet, is dat moeilijk, want je zou het zo graag anders zien. Maar het kan wel, dat zien wij ook. Ik geloof zeer zeker dat er genezing plaatsvindt. Wel staat er in de Bijbel dat we om genezing door gebed kunnen vragen. Tegelijk zijn de kringen er vooral voor om naar elkaar om te zien. Zo ben je gemeente. Weten dat je geliefd bent, zonder veroordeling. Je bent altijd welkom. Dat spreekt me enorm aan. We hebben een hekel aan religie en traditie. Toen we ons aansloten bij Doorbrekers was dat best een uitdaging en vroeg je je af of het niet een hype was, maar na vijftien jaar vind ik het nog steeds geweldig. Onze voorganger stimuleerde ons zondag nog om elke dag vijf dingen op te schrijven waarvoor je dankbaar bent."

Vindt u lezen in de Bijbel belangrijk en welk boek in het bijzonder?

,,Ja, op mijn telefoon kan ik elk moment van de dag even in de Bijbel lezen. Soms besef je pas later - in een concrete situatie - wat je gelezen hebt. Dat is dan heel bijzonder. Het Nieuwe Testament spreekt me meer aan, omdat hier beschreven wordt hoe de Here Jezus op aarde wandelde en leefde. Hij is Gods zoon en hing aan het kruis voor onze zonden. Hij is onze Redder. We waren vier keer in Israël en het is bijzonder als je dan ziet waar Hij rondliep."

Hebben christenen een speciale opdracht, zoals de apostelen?

,,Iedereen heeft een taak. De discipelen werden 'vissers van mensen'. Doorbrekers bruist van activiteiten, ook voor de kinderen. En zo staat elk half jaar de deur open voor 'friends and family', waarbij iedereen een taart bakt die we na de dienst bij de koffie aansnijden. Vorige keer hadden we een dikke tweehonderd taarten. Dit nodigt enorm uit en dat kan het verschil maken."

Er worden veel aanbiddingsliederen gezongen bij Doorbrekers. Vindt u dat belangrijk?

,,Ja, aanbidding is de warming-up voor de preek, waarin je God echt mag loven en prijzen. Dat is geweldig om te doen. Dan kom je nader tot Hem en Hij tot jou. Dat is zo intens. In de psalmen lees je dat ook, met teksten als 'Laat ons juichen'. We zijn wat dit betreft heel enthousiast, al kan ik me voorstellen dat dit bij sommige mensen in eerste instantie apart overkomt. Liederen als 'Oceans' van Hillsong spreken me altijd aan. Daar gaat het om de golven die ons weleens kunnen bedreigen, waar je bang van kunt worden. Maar God behoedt en omarmt ons, zodat we niet verdrinken."

Je las zojuist een premium artikel. Nog geen abonnee? Voor 15 euro lees je 10 weken alles.