• Ds. P. Blok

    Gereformeerde Gemeenten

'Dominee Blok (99) speelde belangrijke rol in Kootwijkerbroek'

KOOTWIJKERBROEK/DIRKSLAND In zijn woonplaats Dirksland is vorige week in de nacht van 2 op 3 juli emeritus-predikant ds. P. Blok overleden. Hij werd 99 jaar oud en was van 1986 tot 2003 predikant voor de Gereformeerde Gemeente in Kootwijkerbroek. Ten tijde van de MKZ-crisis in 2001 speelde hij een belangrijke rol in het dorp.

,,Toen wij in 1988 kennis met hem maakten, refereerde hij meteen aan de goede contacten die hij met mijn opa's had gehad op Goeree-Overflakkee. Dominee Blok was een vaderlijke persoon voor mij en m'n gezin", zegt Lau Jansen uit Kootwijkerbroek en lid van de Gereformeerde Gemeente in zijn dorp.

Wat betreft de prediking wijst Jansen erop dat de overleden dominee gaven had die te maken hebben met hoofd én hart. ,,Hij kon mensen duidelijk wijzen op dingen die nodig zijn met het oog op het eeuwige leven. Elke predikant heeft die roeping, maar dominee Blok stak boven het gemiddelde uit. Als het ging om het sprekend tekenen en nabij brengen van de Persoon en het werk van de Heere Jezus Christus, was dat erg indrukwekkend."

Jansen herinnert zich zelfs nog de allereerste preek die hij in november 1988 van Blok hoorde. ,,Die ging over Handelingen 17, waarin je leest dat Paulus op de Areopagus in Athene voor de Griekse filosofen spreekt en daar een altaar vindt dat gewijd is aan de onbekende God. Dan zegt de apostel: 'Die God, die gij niet kennende dient, Die verkondig ik u lieden'. Dominee Blok legde de relatie met Johannes 17, waar het Hogepriesterlijk gebed te lezen is. Daar zegt de Heere Jezus: 'Dit is het eeuwige leven dat zij U kennen'. Dus het kennen versus het niet-kennen, zette hij toen heel scherp tegenover elkaar. Waarbij je het 'kennen', moet zien als kennen door ervaring. Dat legde hij uit en kon hij dicht bij je hart leggen."

Volgens Jansen was de waardering in de gemeente breed. Bovendien ervaarde de Kootwijkerbroeker in zijn eigen gezin hoe Blok hem pastoraal steunde in een tijd dat een kind uit zijn gezin ernstig ziek was. ,,Hij was heel betrokken. Ik herinner me dat hij in die tijd op een zondagmorgen preekte over de hoop. Als je alleen leeft voor dit aardse bestaan, dan ben je nog steeds de ellendigste van alle schepselen. De hoop op Christus en Zijn verdienste heeft al betekenis voor het aardse leven, maar vooral betekenis voor het eeuwige leven. Dat was destijds - in die omstandigheden - voor mij een zeer troostende preek, als je aan het ziekbed van je kind zit. Die momenten zijn diep gegaan."

Bovendien was humor Blok niet vreemd, terwijl Jansen weet dat mensen dat niet snel associëren met een predikant van een behoudende kerkelijke signatuur. ,,Zo van: dat zal allemaal wel stijf, strak en formeel zijn. Maar ik vond hem in dat opzicht heel authentiek. Als je leeft volgens bijbelse waarden, hoeft dat helemaal niet op gespannen voet te staan met een gezonde dosis humor en zelfrelativering."

Tot slot herinnert Jansen nog een kerkdienst op een Tweede Kerstdag, toen Blok sprak over een tekst uit Jesaja. ,,Uw ogen zúllen de Koning zien in Zijn schoonheid, van de Persoon Christus, Zijn lijden, sterven en verdiensten. Dat staat nog in mijn geheugen gegrift. Voor mij was deze dominee een Geestesprediker."

BRANDWEERKAZERNE Kootwijkerbroeker Henk van den Brink vindt dat Blok een dominee was die mens bleef en erg mee kon voelen wat er in personen omgaat. ,,Ik heb hem beter leren kennen tijdens de mkz-crisis. Hij wilde graag dat ik 's morgens bij hem verslag deed over wat er in het dorp gebeurde. Dan was hij op de hoogte. Hij maakte daar volgens mij geen onderscheid of het om mensen ging die bij zijn gemeente hoorden of niet. Hij was erg meelevend, betrokken en ging naar de mensen toe als er dieren geruimd moest worden."

Van den Brink legt uit dat er destijds, in maart 2001, wekelijks overleg was in een keet bij de brandweerkazerne tussen de lokale predikanten en de overheid. ,,Ds. Blok was er één die duidelijk zei waar het op stond. Ik heb hem diverse keren gesproken", legt Van den Brink uit. Hij was destijds als 'vrije boer' lid van de Stichting Mondenklauwzeer Kootwijkerbroek (SMK) en zodanig intermediair tussen de boeren en de ruimingsploegen van de overheid. ,,Om te begeleiden hoe die ruimingen moesten verlopen, om de mensen te helpen en te adviseren. We hadden vijf bestuursleden uit de achterban van het dorp, van diverse geledingen."

Blok was volgens Van de Brink erg betrokken bij de dramatische gebeurtenissen in die tijd. ,,Hij leefde erg mee en stond nooit boven, maar naast de mensen. Toen ik hem vroeg hoe hij aankeek tegen de dingen die er tijdens die mkz-crisis plaatsvonden, zei hij tegen mij: 'Henk, het is oorlog!'. Daarmee bedoelde hij dat er andere dingen gebeurden dan in het normale leven. Dat gaf mij wel te denken. Hij was snel van begrip en kon het in perspectief plaatsen."

Van den Brink vond Blok een bijzondere predikant om naar te luisteren in de kerkelijke gemeente, waar de Kootwijkerbroeker ook kwam. ,,Zijn boodschap was helder. Hij kon de mkz-crisis plaatsen in geestelijk perspectief. Ik heb warme en bijzondere herinneringen aan deze man."