• René Wingelaar

    Hans Verhorst

´René leeft voort dankzij zijn liedjes´

BARNEVELD René Wingelaar is overleden, maar zijn muziek is nog springlevend. Op 3 oktober 2017, de vijfde sterfdag van de Barneveldse singer-songwriter, werd de site www.renewingelaar.com gelanceerd. ,,Als mensen naar René's liedjes luisteren en zijn teksten lezen, dan vinden ze hopelijk herkenning, vreugde en/of troost.''

Erik Roest

René Wingelaar overleed op 3 oktober 2012 aan de gevolgen van darmkanker. De muzikale nalatenschap van de Barnevelder bleef mede in leven dankzij een website, maar die werd twee jaar geleden gehackt. ,,Verschrikkelijk was dat'', vertelt moeder Truus. ,,Alle liedjes, teksten en foto's waren in één klap verdwenen. We hebben ons toen afgevraagd wie er een nieuwe site voor en over René zou kunnen maken. Michiel ten Brug, een van zijn grootste fans, vond het een eer en is er meteen mee aan de slag gegaan.''

Over het eindproduct kunnen alle betrokkenen alleen maar tevreden zijn. Mede dankzij het monnikenwerk van Veronica Watson en Michiel ten Brug en de medewerking van René's ouders is de site uitgegroeid tot een waar eerbetoon aan de zanger. ,,We hadden nooit verwacht dat het allemaal zo prachtig zou worden.''

Lachend: ,,Als je ziet hoe compleet die site is, lijkt het wel alsof we te maken hebben met een wereldberoemde zanger.''

Truus en Arie stelden veel eigen foto's en herinneringen beschikbaar aan de bouwers van de site. ,,Mooi om alles uit te zoeken en op te schrijven, maar ook heel confronterend. Het is ontzettend heftig om een kind te verliezen. En als je dan foto's aan het uitzoeken bent, dvd's kijkt of liedjes beluistert, dan is dat af en toe best zwaar. Aan de andere kant wilden we dit ook graag. Op deze manier leeft onze zoon voort en kunnen anderen zich laten inspireren door zijn liedjes.''

BLIJ, AANHANKELIJK EN CREATIEF René Wingelaar, geboren in 1975, groeide op als een ,,blij, aanhankelijk en creatief kind. Hij had gevoel voor humor, was ook vaak aan het dollen. Als we Sinterklaas vierden, maakte René bijvoorbeeld een extra surprise (met gedicht) voor het ratje van zijn zus Paula. Hij was ook begaan met anderen. Als iemand ziek was of ergens mee zat, dan was René van de partij.''

Natuurlijk had René ook mindere eigenschappen (zo was hij bloedfanatiek met sport en kon hij slecht tegen zijn verlies), maar de mooie herinneringen overheersen. ,,Vooral het laatste jaar van zijn leven hebben we als zeer bijzonder ervaren. Zijn doorzettingsvermogen, optimisme en levenslust hebben ons geïnspireerd.''

HENNY HUISMAN De muzikale carrière van René kreeg gestalte dankzij de Soundmixshow van Henny Huisman.Op 12-jarige leeftijd zag de jonge Barnevelder hoe Jos van de Brom de finale won met zijn versie van het liedje 'Leaving on a jetplane' van John Denver. ,,René was meteen verkocht. Hij leerde de tekst en de akkoorden uit zijn hoofd en maakte zich het lied eigen.''

Sinds die dag waren René en zijn gitaar onafscheidelijk. Op zijn vijftiende trad de jonge Barnevelder voor de allereerste keer op; tijdens de jaarlijkse Denverdag, waar hij 'Leaving on a Jet Plane' ten gehore bracht. Hij ontmoette daar medeorganisator Jan Boezen, aan wie hij de volgende vraag stelde: ,,Hoe schrijf je een liedje?'' Het antwoord: ,,Gewoon gaan zitten en schrijven. En als je geluk hebt, ontstaat er vanzelf ook een melodietje.''

René nam de raad ter harte. Toen hij zestien jaar was, schreef hij één van zijn eerste liedjes: The Message, waarin een vogeltje de hoofdrol vertolkte. Uiteindelijk zou de Barnevelder ongeveer 200 songteksten schrijven, waarvan er ruim 100 op acht cd's zijn uitgebracht. Daarnaast maakte hij vier zogenoemde cover cd's.

CASSETTEBANDJES Op één van de Denverdagen ontmoette de singer-songwriter zijn trouwste fans: Henny en Harry Schanssema. Zij zorgden ervoor dat René's eerste liedjes officieel op cassettebandjes opgenomen werden en organiseerden zijn eerste optredens.

,,René was van nature wel verlegen, maar daar had hij geen last van als hij optrad of lesgaf op school (eerst op de De Branding en later op De Meerwaarde, red)'', aldus moeder Truus. ,,Hij genoot ervan als hij een klas vol pubers zo enthousiast wist te krijgen, dat ze luidkeels mee zongen tijdens zijn muzieklessen. En hij vond het mooi als mensen geraakt werden door zijn liedjes.''

,,Sommige mensen hebben een talenknobbel, maar René had een liedjesknobbel'', vertelt vader Arie. ,,Er zaten wel 600 liedjes op zijn 'harde schijf', die hij allemaal uit zijn hoofd kon spelen. Indrukwekkend vond ik dat.''

,,Als je naar zijn liedjes luistert en zijn teksten leest, dan kom je meer over René te weten''', vertelt moeder Truus. ,,Muziek was zijn uitlaatklep, hij kon er zijn diepste emoties in kwijt. Hij zong over verdriet en ellende, maar ook over de zaken waarvan hij genoot, zoals de natuur, de zon, vogels en zijn gezin.´´

EIGENZINNIG René had iets eigenzinnigs over zich. Mede door zijn opvoeding (verzorgd door een van huis uit katholieke moeder en een protestants-christelijke vader) hield hij een ruime blik op zaken, ook als het ging om religie. ,,René was geen hokjesdenker. Op zondag speelde hij net zo makkelijk in de kerk als in de kroeg. Wel heeft hij zich altijd beziggehouden met spiritualiteit. René dacht al heel jong na over de dood. In 2002 schreef hij het liedje 'The Spirit wil bind us', waarin hij stelde dat we allemaal in de geest met elkaar verbonden blijven. Zo ervaren we dat zelf ook. Er is meer tussen hemel en aarde.''

Voor moeder Truus zijn René's persoonlijke nummers vijf jaar na diens dood nog altijd (te) confronterend. ,,Ik luister wel naar zijn covers en sommige van zijn eigen liedjes. En ik kijk wel naar de opnames van zijn optredens, want dan zie ik René weer even. Maar de nummers die echt over zijn diepste emoties gaan, die ga ik voorlopig nog uit de weg, omdat ze mij heel diep raken.''

,,René heeft echt een aantal prachtige nummers geschreven'', vertelt vader Arie. ,,Vooral de songs waarin hij woorden en muziek geeft aan zijn gevoelsleven, vind ik indrukwekkend. In het liedje 'More', geschreven toen hij terminaal was, droomt hij bijvoorbeeld van een langer leven, over wat hij allemaal nog zou willen meemaken.''

AMERIKA Ondanks zijn ziekte bleef René zo lang mogelijk optreden. ,,Hij speelde bijvoorbeeld bijna elke week in een steakhouse in Ede. Ook op momenten dat hij zich beroerd voelde en morfine moest slikken om de pijn de baas te kunnen, ging hij toch. Hij genoot intens van het spelen, waar dan ook. Hij had een kleine schare fans, maar die waren wel ongelooflijk trouw. Wij denken achteraf dat René, gezien zijn country-achtige muziekstijl, in Amerika een grotere kans had gehad om door te breken dan in Nederland. Toen hij optrad in de VS, kreeg hij geweldige reacties. Maar hij heeft de stap naar het buitenland nooit overwogen, omdat zijn gezin, zijn werk en voetbal belangrijker voor hem waren.''

Vader Arie volgde de voetbalcarrière van zijn zoons op de voet. Eén van de hoogtepunten was de tijd dat Robert en René samen speelden in het eerste van het inmiddels opgeheven sv De Glind. Het meest succesvolle seizoen eindigde in het spelen van promotiewedstrijden. ,,Ook hebben we met z'n drieën jaren zaalvoetbal gespeeld en zijn we zelfs één keer kampioen geworden in de hoogste klasse. Ik ga nu vaak bij René's zoon Tim kijken, die bij SDVB in de B1 zit. Zijn vader kan het niet meer, dus neem ik de honneurs waar. Dat vind ik mooi. Maar het is ook confronterend, net als bij verjaardagen: er is er altijd eentje die ontbreekt.''

GLAZEN VOGEL Op René's geboortedatum en op zijn sterfdag komt de familie Wingelaar altijd bij elkaar. ,,Dan kijken we bijvoorbeeld een stukje van een concert. Ook zetten we een bloem en een kaars bij de glazen vogel die als gedenkteken in onze tuin staat. Maar op René's sterfdag is ook onze oudste dochter Linda jarig. Dan proberen we het toch gezellig met elkaar te maken en eten we samen. Mooie momenten, met een lach en een traan.Als we als familie samen zijn, halen we vaak oude herinneringen en anekdotes op. René genoot hier zelf ook altijd van. Gelukkig gaat het door. De kleinkinderen, ook Noor en Tim, vinden dat leuk.´´

,,Samenvattend: er is nog altijd veel verdriet en een gevoel van gemis, maar gelukkig kunnen we ook genieten van de mooie momenten die we samen mogen meemaken.´´

Twee liedjes die eruit springen

Alle liedjes van René Wingelaar zijn Truus en Arie dierbaar, maar twee springen er wat hen betreft uit: ´Dreamer number one´ en ´Where the Spirit wil bind us´. Hierbij hun uitleg en de bijbehorende songteksten.

Dreamer number one: ,,In de tekst en melodie ervaren wij een mooie, positieve energie. René laat zien wie hij is, soms een dromer, die genieten kan van de mooie dingen in het leven, maar ook oog heeft voor onrecht, pijn en verdriet.´´

Where the spirit will bind us: ,,The Spirit zegt iets over datgene wat ons dagelijks bestaan te boven gaat, de geest die ons allen verbindt en waar je vertrouwen en moed uit kunt putten. Het besef, dat je niet alleen bent. Ook tijdens zijn ziekte werd René hier van tijd tot tijd door geinspireerd. Het gaf ook ons troost om dat te merken.´´

Where The Spirit Will Bind Us

Are you lonesome, are you tired, looking for a place to hide

Did you search your way and lost it and things don't work out right

Did you chase your sun, but mountains seem too steep along the way

Did you try to live your dream, when the waves wash it away

Chorus:

Through the wind, through the rain, to the love, through the pain

Where the spirit will bind us, and no one's alone

Hold my hand, hold it tight, not scared to face the night

Now there's no more need to roam, no need, 'cause we are home

There are flowers in this canyon, there are trees that never die

There's a mighty rainbow, eagles soaring through the sky

Will you sail with me that river and learn it's peaceful song

When the road's too long and weary, I'll carry you along

Dreamer Number One

You call me dreamer number one, you call me drifter in a song

You say my head hangs in a cloud, but in a way that makes me proud

Makes me proud..

I've got a soul that wants to sing, I've got a mind that's wondering

I've got a heart that's on its way and breaks away, from the sorrow of today

Feel the wings that make me fly, hear the strings that make me high

It's an energy that makes me live again, just like I'm lost and found again

Just like I'm lost and found again, like I'm lost and found again

Well, Mr Steady, is that wrong, escape from life itself in songs

'Cause with eyes open it's hard to roam, all in all I'm not at home, are you home

I hear the hungry babies cry, I feel the mighty mountains die

But the moon will shine along, on and on, and the lovers kiss along

It's my way to deal with joy and pain, here is my sunlight, here's my rain

Here is my life, and everything I am, every tune that I am

And I can dream, oh yes I can, mm I can dream, yes I can..

You call me dreamer number one, you call me drifter in a song

But I don't care, it's how I live and want to give

Through the songs, I want to give

So let that rythm come on in, feel the fire that makes me sing

Feel the love, feel the brightest light, in the night to the light

It's like the wind that carries on, it's like the ocean wild and strong

It's an energy that makes me live again, just like I'm lost and found again

Feel the wings that make me fly, hear the strings that make me high

This is my world, a song where I belong, I belong in these songs

And I can live within my song, and I can dream in my song

Written by René Wingelaar