• Wim Hulsegge en Jannie van Eck in de woonkamer van de hospice. ,,Gasten kunnen hier eigen foto's ophangen. -

    Freek Wolff

'De Morgenster' allereerste hospice in Lunteren

LUNTEREN De Morgenster is de naam van het allereerste hospice in Lunteren, dat sinds twee maanden is geopend in verpleegcentrum De Honskamp van zorgorganisatie Opella. De betekenis is: 'Uitzien naar het licht'.

Freek Wolff

Het idee werd geboren als samenwerking van vijf Lunterse kerken en De Honskamp. ,,Het initiatief lag bij de kerken en wij wilden ook iets betekenen voor de mensen in dit dorp. Want als iemand naar een hospice wilde, moest je naar andere plaatsen als Barneveld, Ede of Bennekom. De afstand bleek een flinke hindernis om mensen vaak op te zoeken. Dit was echt een gemis", legt Wim Hulsegge (57) uit als leidinggevende zorg in De Honskamp. Alle Lunteranen zijn welkom, gelovig of niet.

Er werd besloten om één ruim appartement beschikbaar te stellen, met woonkamer, slaapkamer, badkamer, keuken en kantoortje voor de 32 vrijwilligers die de gasten en familieleden steunen tijdens de laatste fase van iemands leven. Er zijn tv's en er is internet.

SCHOUDERS ERONDER ,,Ooit raakte het me dat een jonge vader in een hospice in Ede was en tussen de middag niet even met zijn kinderen een boterham kon eten. Daarom kwamen we op het idee om onze schouders er onder te zetten om het ook in Lunteren te realiseren", zegt vrijwilligster Jannie van Eck (71). Haar grote wens maakte ze bekend bij Geeske Telgen, voorzitter van de centrale cliëntenraad bij Opella, waarna het balletje ging rollen.

LUISTEREND OOR Medewerkers van de Honskamp verlenen in de hospice de eerste zorg, terwijl kerkleden zich als vrijwilligers inspannen. Die ondersteuners liepen stage in Bennekom om te zien wat het inhoudt. Er zijn vier coördinatoren die roosters maken en aanspreekbaar zijn op de gang van zaken. Wanneer er een gast is, is er dagelijks van 8.00 tot 23.00 uur een vrijwilliger in de hospice. ,,Het begint met verzorging van het ontbijt en wij assisteren bij het wassen en douchen. Wij verschonen het bed en ontvangen de familie als die komt met koffie en thee. Natuurlijk heb je ook een luisterend oor. Soms doen we een spelletje of gaan we een eindje wandelen", legt Jannie uit. Ze leest mensen voor uit de krant, de Bijbel, een tijdschrift of een boek. Wat men wil. Het komt ook voor dat ze samen een psalm of geestelijk lied met iemand zingt.

MENSENMENS Van Eck: ,,We proberen ze te geven wat ze graag willen. Je moet er voor iemand willen zijn, terwijl elk persoon verschillend is, met andere vragen, angsten en behoeften. Je moet als vrijwilliger een mensenmens zijn, maar het verdriet ook los kunnen laten. Daarom ga ik het liefst op de fiets." Hulsegge voegt toe dat de vrijwilligers een brok levenservaring hebben en meestal zelf ook te maken hebben gehad met verlies van een dierbaar persoon.

Allebei onderschrijven ze dat in de hospice niet slechts ruimte is voor verdriet. Er is zeker ook ruimte voor opgeruimdheid, plezier en hoge kwaliteit van samenzijn. ,,De gast voelt dat hij of zij begrepen wordt en kan zichzelf zijn in een hospice, zowel in de mooie als verdrietige momenten. Dat voelt gewoon goed", aldus Hulsegge. Hij kijkt aan of er op termijn een tweede plek nodig is.