• Annelies Schouten vertrekt naar Zuid-Frankrijk.

    Erik van't Land
  • Flayosc de nieuwe woonplaats in Zuid-Frankrijk.

    Annelies Schouten

Logopediste Barneveld gooit het roer om en vertrekt naar Frankrijk

STROE Logopediste Annelies Schouten uit Stroe stopt met haar praktijk in Barneveld en verhuist naar Zuid-Frankrijk. Vlak voor vertrek kijkt zij terug op haar werk en vertelt zij over haar toekomstplannen.

Cees van Dijk

Als we bij de woning van Annelies Schouten (57) arriveren, is de verhuiswagen met alle bezittingen van haar en haar man Peter (62) net het erf afgereden. Wat rest is een leeg huis. In de tuin staat nog een bed met een kaal matras „Dit hoefde niet mee naar Frankrijk. Laten we hier maar gaan zitten", stelt Annelies voor. Dus nemen we op een zonovergoten vroege voorjaarsdag plaats in de riante tuin en praten we met Annelies over haar start als logopediste in Barneveld, de tijd die ze met haar gezin in Amerika doorbracht en haar aanstaande vertrek naar een Franse dorpje.

„Nu ons huis leeg is, nemen we echt afscheid van de plek op de grens van Voorthuizen en Stroe waar we jarenlang met plezier hebben gewoond. Natuurlijk zullen we het missen. Hoewel, het is maar een huis. En we krijgen er iets moois voor terug." Daarover straks meer. Eerst terug naar het moment waarop Annelies haar studie logopedie voltooide en in Barneveld aan de slag ging.

PRAKTIJK AAN HUIS „Ik ben opgegroeid in De Meern. Na mijn opleiding tot logopediste heb ik eerst twee jaar in een psychiatrisch ziekenhuis in Wolfheze gewerkt. Begin jaren '80 leerde ik Peter kennen die als helikopterpiloot bij de luchtmacht werkte. We trouwden, vonden een huis in Barneveld en in 1986 heb ik daar mijn logopediepraktijk gevestigd. Aanvankelijk combineerde ik dat met mijn werk in het ziekenhuis, maar nadat in 1988 ons eerste kindje werd geboren ben ik daarmee gestopt."

In die tijd hield Annelies praktijk aan huis. Dat was niet altijd even ideaal, herinnert zij zich. „In de ene ruimte pasten opa en oma op hun kleinkind, in de andere was ik in gesprek met een patiënt. Ik herinner me bijvoorbeeld dat ik een van de kinderen die bij mij in behandeling was een bandje met dierengeluiden liet horen. Voordat het kind kon antwoorden op de vraag wat voor dier hij hoorde, klonk uit de andere kamer het antwoord al. Uiteindelijk bleek het geen werkbare situatie." Toen drie jaar later haar tweede zoon werd geboren, verhuisde het gezin en vestigde Annelies haar praktijk aan de Verlooplaan in Barneveld. Sinds maart 2007 werkt Annelies samen met Walenka Hollaar en is de praktijk gevestigd in Medisch Centrum Asklepios.

TIJD VOOR HET GEZIN Eigenlijk ging het opbouwen van een eigen praktijk in een onbekende nieuwe omgeving vrij gemakkelijk, zegt Annelies als zij terugkijkt op die periode. „Ik ging bij de huisartsen langs, legde contacten met de consultatiebureaus en zorgde dat de scholen mij wisten te vinden. Dat liep voorspoedig. Eigenlijk heb ik steeds een wachtlijst gehad." Als nieuwkomer in Barneveld heeft Annelies zich vanaf het begin welkom gevoeld. Ik heb altijd ieders overtuiging en levensbeschouwing gerespecteerd. Daarnaast heb ik nooit meer dan drie dagen per week gewerkt, want ik wilde ook voldoende tijd aan mijn gezin besteden. Peter was vaak een aantal dagen weg en ik wilde er zijn voor de kinderen."

Nadat Annelies al een aantal jaren als logopediste had gewerkt, kreeg zij een opmerkelijk verzoek. „Op een dag werd ik benaderd door een jonge moeder die zich geen raad meer wist. Haar baby wilde niet drinken en ze was ten einde raad. Voorzichtig gaf ik aan dat ik haar niet kon helpen. Terwijl de paniek in haar stem doorklonk, vroeg ze bijna smekend: ‚U kun toch wel iets voor mijn kind doen?' Daar was ik zo door geraakt, dat ik in 1999 een opleiding preverbale logopedie ben gaan volgen, een specialisme dat zich richt op baby's en peuters tot twee jaar die problemen hebben met de voeding."

Voldoening in haar werk heeft Annelies altijd gehad. „Door mijn specialisatie kwam ik vaak bij de mensen thuis en ik vond het heerlijk om te helpen. Meestal zie je snel resultaat, maar soms kan een behandeling wel een paar jaar duren. Problemen, last met jongens of meisjes die niet wilden meewerken, heb ik nooit gehad. Voor de kinderen heb ik altijd met schriftjes, stickers en tekeningen geprobeerd om het aantrekkelijk en speels aan te pakken. Als logopediste kom je in aanraking met alle leeftijdscategorieën en probeer je problemen rond communicatie en eten of slikken te verhelpen. Daarnaast help je kinderen en volwassenen met taal- of spraakproblemen. Ook gaf ik stembehandelingen, vaak aan mensen die voor hun werk veel met hun stem moeten doen."

SPORT EN ZINGEN Dat brengt ons gesprek op een van de grootste hobby's van Annelies, zingen. Dat doet ze al jaren bij 'Vocality' in Bunnik. Elk jaar treedt het uitsluitend uit vrouwen bestaande gezelschap in de periode rond de kerst wel zo'n veertien keer in Dickenskleding op. „Vaste prik is de jaarlijkse Winterfair in de Beeldentuin in Garderen. Natuurlijk zal ik dat missen als we straks naar Frankrijk zijn vertrokken, maar ik mag bij wijze van afscheid de komende kerst nog meedoen met de optredens, hebben de leden van mijn zanggroep mij beloofd", zegt Annelies lachend.

In het begin zal zij ongetwijfeld met enige weemoed terugdenken aan haar tijd in Barneveld, maar daar wil ze niet dramatisch over doen. „Zeker, ik zal mijn werk in de praktijk en mijn sociale contacten missen, maar het is goed zo. Onlangs kreeg ik een vader in mijn praktijk. Jaren geleden had ik hem als kind nog behandeld. Nu kwam hij met zijn dochtertje. Toen dacht, Annelies, je wordt oud. Tijd om te stoppen." Hoewel Annelies na 35 jaar op 1 maart een punt zet achter haar werkzame leven, betekent dit niet de logopedieprakijk sluit. „Mijn opvolgster, Tyrza de Gans, staat al in de startblokken en zij zet de praktijk voort." (Zie kader)

Naast de zorg voor haar gezin, Peter is vanwege zijn werk regelmatig in het buitenland geweest, haar drukke praktijk en haar bijdrage aan het vierstemmige geluid van het zanggezelschap heeft Annelies altijd getennist in Voorthuizen en Barneveld. „Dat ga ik zeker weer doen als we straks in Frankrijk wonen. Behalve dat ik het prettig vind om te sporten, is het ook een manier om snel te integreren." Niet dat ze daar moeite mee heeft, benadrukt ze. „Twee keer hebben we een paar jaar in Alabama in de Verenigde Staten gewoond. Heerlijk vond ik dat. Aangenaam klimaat en mensen die zich niet snel ergens druk om maken."

SPANJE WERD ZUID-FRANKRIJK Is tijdens het verblijf aan de andere kant van de Atlantische Oceaan het plan ontstaan om Nederland vaarwel te zeggen om naar het zonnige zuiden te vertrekken? „Iedere keer als we terugkwamen uit Amerika wilden we dat gevoel vasthouden. Dat lukte niet, want binnen de kortste keren zit je weer in de alledaagse maalstroom. Nadat Peter een paar jaar geleden met pensioen ging, vatten we het plan op om in een land te gaan wonen waar de temperaturen gemiddeld hoger zijn dan in Nederland en de zon vaker schijnt. Spanje stond op het lijstje, maar omdat dit toch wel erg ver van Nederland is en omdat we geen Spaans spreken, werd het Zuid-Frankrijk."

Met dat besluit begon een zoektocht naar een passende woning. „Hoewel we voldoende Frans spreken om ons verstaanbaar te maken, hebben we de hulp ingeroepen van een gespecialiseerd bureau in Elburg dat samenwerkt met makelaars in Frankrijk. Uiteindelijk vonden we in Flayosc, in de Franse Provence tussen Saint Tropez en de Georges du Verdon een huis dat voldeed aan onze eisen. Peter is het afgelopen jaar druk in de weer geweest om het op te knappen. Dat was behoorlijk intensief, want met Franse aannemers is het lastig om afspraken te maken. En dan druk ik mij nog voorzichtig uit."

FRANS LEREN EN INTEGREREN Volgende week vertrekken Peter en Annelies definitief naar het zuiden. Enkele dagen later arriveert de verhuiswagen bij hun nieuwe onderkomen. Kennis met de buren hebben ze al uitgebreid gemaakt. Daarbij stuitte Annelies wel op een probleempje. „Ik drink geen wijn en dat kunnen Fransen zich nauwelijks voorstellen. Toen we bij onze buren op bezoek waren, passeerde de hele drankvoorraad de revue en als laatste kwam pas iets zonder alcohol voorbij. Enkele dagen later kreeg ik van de overbuurvrouw een klein flesje Limoncello, een pittig Italiaans drankje. Als ik dat probeerde, zou het wel goed komen met me, was haar overtuiging. Helaas, alcohol is nog steeds niet aan mij besteed."

Dat zij zich na een druk leven in Nederland in Frankrijk zal vervelen, lijkt Annelies uitgesloten. „Er moet nog het nodige aan het huis gebeuren en het dorp waar zij zich gaan vestigen kent een intensief sociaal leven met genoeg activiteiten. Ik wil zo snel mogelijk goed Frans leren spreken en ik ga weer zingen. Peter en ik willen deel uitmaken van de gemeenschap. Ook zullen we nog regelmatig naar Nederland gaan. Zeker nu in augustus ons eerste kleinkind wordt geboren."

Tyrza de Gans zet praktijk voort

,,Met veel motivatie en plezier neem ik de praktijk van Annelies Schouten over. Sinds 2008 ben ik logopedist en vanaf 2017 heb ik mijn eigen praktijk in Renswoude. Ik behandel mensen van alle leeftijden, van groot tot klein. Naast de reguliere logopedie heb ik me in verschillende aandachtsgebieden gespecialiseerd. Te weten de preverbale logopedie (eet- en drinkproblemen en vroege communicatieproblemen bij baby's en jonge kinderen), stotteren, articulatie- en taalontwikkelingsstoornissen, maar ook ouderen die een CVA of ander niet aangeboren hersenletsel hebben. Persoonlijke aandacht, plezier, flexibiliteit en welbevinden staan tijdens de behandelingen voorop.''