• Burgemeester Titia Cnossen overhandigt het platina bruidspaar Willem en Anna Kortes-Hansman een cadeau.

    Foto Rinus van Denderen
  • Je hoeft in Groenewoude niet te zoeken.

    Christine Schut
  • Het Koningspaar liet een mooi bloemstuk bezorgen.

    A.C. Schut-Wassink

'We zijn gewoon nooit gescheiden´

,We zijn gewoon nooit gescheiden en dat gaan we niet meer doen ook." Willem en Anna Kortes-Hansman waren zondag 21 juli zeventig jaar getrouwd. Het stel is, ondanks de hoge leeftijd, geestelijk nog goed in orde. Humor hebben ze ook nog. Ze wonen nu bijna een jaar in Woudenberg.

Zaterdag 20 juli is het jubileum gevierd in de serre van Groenewoude waar ze nu bijna een jaar wonen. Daarvoor hebben ze 64 jaar op Den Treek gewoond in Leusden. De eerste vijf jaar van hun huwelijk woonde het paar in Amersfoort, waar ze op 21 juli 1949 ook voor de wet zijn getrouwd. Daarnaast is daar het kerkelijk huwelijk voltrokken. Een week daarvoor was, naar Ommens gebruik, het aanstaande huwelijk al gevierd in Ommen, de geboorteplaats van mevrouw met haar familie en buren. ,,Het was zaterdag erg gezellig, er waren ongeveer 45 mensen. Familie en kennissen. Erg leuk", blikt mevrouw Kortes (92) terug. De kamer van het appartement staat vol prachtige bloemen, toevallig ook een liefhebberij van mevrouw.

BRIEF VAN KONINGSPAAR Opvallend is een mooi stuk dat ze hebben gekregen van ons koningspaar. ,,Dat was wel een verrassing. We hebben ook een brief gekregen", aldus meneer Kortes (94). Commissaris van de Koning Hans Oosters en de Woudenbergse burgemeester Titia Cnossen konden niet achterblijven. De geboren Amersfoorter, die uit een bekende ondernemersfamilie komt, vertelt: ,,Ik had drie broers en een zus, zij vier zussen en een broer." De jubilaris kreeg zelf, samen met zijn vrouw, vier dochters en een zoon kreeg. Het paar heeft ook vijf achterkleinkinderen.

ONDERGEDOKEN Het paar heeft elkaar op een bijzondere manier ontmoet. Mevrouw vertelt: ,,Hij zat in de oorlog ondergedoken bij een boer in Leusden. Een zoon van die boer had verkering met mijn zus. In een fotoboek liet mijn zus een foto aan Wim zien. We zijn elkaar toen gaan schrijven. Ontmoeten kon niet, vanwege de oorlog. Mijn moeder vond het raar dat ik schreef met iemand die ik niet kende. Na de oorlog hebben we elkaar voor het eerst ontmoet in wat nu restaurant Bavoort is aan de Treekerweg in Leusden." Toen niet wetende dat ze nog geen tien jaar later met hun twee oudste kinderen daarvandaan op een steenworp afstand zouden gaan wonen. ,,In die tijd, na de oorlog, waren mensen nog verplicht, als ze kamers overhadden dat ze mensen in huis moesten nemen vanwege de woningnood. Wij konden twee kamers krijgen bij een mevrouw in huis aan de Celsiussstraat in Amersfoort. Daarom zijn we toen getrouwd."

TE WEINIG FRISSE LUCHT De oudste twee dochters van het paar zijn daar geboren. Omdat hun huisarts vond dat de meisjes te weinig frisse lucht kregen, zijn ze op zoek gegaan naar een andere woonomgeving. Die vonden ze aan het Molenhoekje in Leusden. Ze kochten een kavel grond en lieten er een huis bouwen. Waarbij meneer Kortes zelf veel heeft gedaan. Van meedenken over het ontwerp tot het maken en aanbrengen van de kozijnen.

Kortes had veel hobby's. ,,Alles was voor mij hobby", lacht hij. ,,Ik heb orgels gebouwd, waaronder twee pijporgels. De laatste met negen stemmen. Ik deed veel met elektra en was zendamateur. Ik heb muizen en vogels gekweekt. Die muizen verkocht ik aan een groenteman. Ik wist eerst niet waarom hij die muizen wilde hebben. Maar hij woonde naast een bakker waar hij een hekel aan had. Dan liet hij die muizen los op zolder, waarna ze richting bakkerij vertrokken", grijnst de voormalig woninginrichter. ,,En bij huize Den Treek gingen we kraaiennesten leeghalen. Dan klommen we in die grote eik voor het hotel. Daaronder stond een bank. Dan ging dan een hotelgast rustig zitten lezen. Vervolgens lieten wij ons uit die boom vallen. Die man schrok zich rot." De grijns is nu een schaterlach.

Mevrouw Kortes had veel aardigheid in borduren en het naaien van kleding voor haar kinderen. En de tuin was haar lust en haar leven. Bloemschikken kan ze als de beste.

GEVEN EN NEMEN Op de vraag wat het geheim is van een lang huwelijk, antwoordt mevrouw: ,,Geven en nemen." En Kortes: ,,We zijn nooit gescheiden, dat gaan we niet meer doen ook. Ik heb het goed naar mijn zin gehad." Waarna mevrouw aanvult: ,,Zijn natje en droogje staan altijd klaar. Maar we hebben een mooi leven gehad." Dat is een conclusie die iedereen graag wil trekken.